Doksan Günlük Tahıl

Kirkwall'daki barda beş masa ve bir şömine vardı. Kapı, tepesinde katedralin durduğu gri taş bir sokağa açılıyordu. Polly ateşe en yakın masaya oturdu. "Menüyü görebilir miyim?" diye sordu. Kartta beklediğinden daha az şey vardı ve daha çoğu yereldi.

"İyi bir yemek önerebilir misiniz?" İşletmeci bir balıkçıldı. Hemen bannock'u önerdi. Bere, burada yüzyıllardır yetiştirilen bir arpadır. İnsanlar ona doksan günlük arpa der, çünkü kısa kuzey yazına sığacak kadar hızlı olgunlaşır. Öğütüldüğünde yassı ve koyu renkli bir bannock verir.

"Vejetaryen seçenekleriniz var mı?" diye sordu Polly. Balıkçıl kartta aynı satırı gösterdi. Bannock, tereyağı ve crowdie, yani çiftliklerin hep yaptığı yumuşak peynir. Aynı tahıl, kulenin altında bin yedi yüz doksan sekizden beri çalışan damıtımevine de gider.

"Hesabı alabilir miyiz, lütfen?" dedi Polly tabak boşalınca. Balıkçıl hesabı getirmekte acele etmedi, ki bu bir iltifattır. Dışarıda rüzgâr adaların durgun dediği seviyeye inmişti. Polly gri sokaktan kırmızı katedrale doğru yürüdü.