The Gathering on the Skerries

The boat out to the skerries takes less time than deciding to go. The rocks barely clear the water, dark and slick and streaming, and on them the grey seals lay in the shapes heavy animals make when they are done swimming. They were not doing anything. That is what a haul-out is. In another week or two the first pups of the season would arrive, and the rocks would sound completely different.

De boot naar de klippen kost minder tijd dan de beslissing om te gaan. De rotsen steken nauwelijks boven het water uit, donker en glad en druipend, en daarop lagen de grijze zeehonden in de vormen die zware dieren aannemen als ze klaar zijn met zwemmen. Ze deden niets. Dat is precies wat een rustplaats is. Over een week of twee zouden de eerste jongen van het seizoen komen, en dan zouden de rotsen totaal anders klinken.

Polly picked a bull near the edge who seemed willing. "How many are there in your family?" she asked, which is a question that means something in a guesthouse and nothing at all out here. He thought about it in the way of an animal doing arithmetic he has never needed. Everyone on this rock, he offered eventually, and everyone on the next one.

Polly koos een mannetje aan de rand dat bereidwillig leek. "Hoeveel personen telt uw gezin?" vroeg ze, een vraag die in een pension iets betekent en hier buiten helemaal niets. Hij dacht erover na zoals een dier rekent dat nooit heeft hoeven rekenen. Iedereen op deze rots, bood hij uiteindelijk aan, en iedereen op de volgende.

"Do you have any brothers or sisters?" Almost certainly, he said. He had no way of knowing which ones. Orkney produces something like twenty-two thousand grey seal pups a year, more than one in ten of every grey seal alive. A seal born on these rocks may spend the year anywhere from Shetland to the Irish coast and turn up again, without ceremony, on the stone it was born on.

"Heeft u broers of zussen?" Vrijwel zeker, zei hij. Hij had geen manier om te weten welke. Orkney brengt zoiets als tweeëntwintigduizend grijze zeehondenjongen per jaar voort, meer dan een op de tien van alle grijze zeehonden die er leven. Een zeehond die op deze rotsen wordt geboren kan het jaar overal doorbrengen tussen Shetland en de Ierse kust, en dan zonder plichtplegingen weer opduiken op de steen waar hij geboren is.

Polly tested a phrase out loud. "I want to spend time with my family today." It sounded strange on a rock where nobody leaves and nobody arrives on purpose. So she tried another. "Even though we live far apart, we always keep in touch with each other." The bull considered that one longer. That is nearer, he said, if you allow that keeping in touch can mean coming back to the same rock in the same month and saying nothing at all.

Polly probeerde hardop een zin uit. "Ik wil vandaag tijd doorbrengen met mijn familie." Het klonk vreemd op een rots waar niemand weggaat en niemand met opzet aankomt. Dus probeerde ze een andere. "Ook al wonen we ver uit elkaar, we houden altijd contact met elkaar." Over die zin dacht het mannetje langer na. Dat komt dichterbij, zei hij, als je aanneemt dat contact houden kan betekenen dat je in dezelfde maand terugkomt op dezelfde rots en helemaal niets zegt.