Dinner Buried at Dawn

Near a small lake ringed with steam, Polly found a row of large pots standing beside deep holes cut into the bare, blackened ground. A cook in a heavy apron worked down the line, lowering a sealed pot into each hole with a rope, and Polly settled on a nearby rail to watch, curious what could possibly be worth cooking in a hole in the ground.

Buharla çevrili küçük bir gölün yakınında Polly, çıplak ve kararmış zemine açılmış derin çukurların yanında duran bir sıra büyük tencere buldu. Kalın önlüklü bir aşçı sırayı boydan boya dolaşıyor, her çukura iple mühürlü bir tencere indiriyordu. Polly yakındaki bir korkuluğa kondu ve yerdeki bir çukurda pişirmeye değecek şeyin ne olabileceğini merak ederek izledi.

Each pot held layers of meat, sausage, cabbage, and root vegetables, sealed tight and lowered into earth heated from below to roughly the temperature of boiling water. No flame touches any of it. The heat comes entirely from the volcano beneath the whole valley, rising up through cracks that were dug out and marked with stone rings generations ago, long before anyone measured the temperature scientifically.

Her tencerede kat kat et, sucuk, lahana ve kök sebzeler vardı; sımsıkı kapatılıp aşağıdan kaynar su sıcaklığına yakın bir dereceye kadar ısınan toprağa indiriliyordu. Hiçbirine alev değmiyor. Isının tamamı bütün vadinin altındaki yanardağdan geliyor ve kuşaklar önce kazılıp taş halkalarla işaretlenmiş çatlaklardan yükseliyor; hem de kimse sıcaklığı bilimsel olarak ölçmeden çok önce.

The cook explained, more with gestures than words, that the pots go in early and stay buried for six or seven hours while everyone goes off to visit the lake, the gardens, or the town, coming back only when it is time to dig dinner up again. It is, he seemed to say, the easiest meal on the island to start and by far the strangest kitchen to cook it in.

Aşçı, sözden çok el hareketleriyle anlattı: tencereler sabah erkenden giriyor ve altı ya da yedi saat gömülü kalıyor. Bu sırada herkes gölü, bahçeleri ya da kasabayı gezmeye gidiyor, ancak akşam yemeğini kazıp çıkarma vakti gelince dönüyor. Anlattığına göre bu, adada başlaması en kolay yemek ve onu pişirmek için kullanılan mutfak da açık ara en tuhafı.

When the first pot came up, steam poured out of it in a thick cloud, and the smell of slow-cooked meat and cabbage drifted across the whole clearing. Polly did not stay for the meal itself, but she watched the cook carry it away proudly, as if he, and not the mountain, had done all the work.

İlk tencere yukarı çıktığında içinden kalın bir bulut halinde buhar boşaldı ve ağır ağır pişmiş et ile lahananın kokusu bütün açıklığa yayıldı. Polly yemek için kalmadı, ama aşçının tencereyi gururla taşıyışını izledi: sanki bütün işi dağ değil de kendisi yapmış gibi.