Chakula cha Jioni Kilichozikwa Alfajiri

Karibu na ziwa dogo lililozungukwa na mvuke, Polly alikuta safu ya vyungu vikubwa vilivyosimama kando ya mashimo ya kina yaliyochimbwa katika ardhi tupu na nyeusi. Mpishi aliyevaa aproni nzito alifanya kazi safu nzima, akishusha chungu kilichofungwa ndani ya kila shimo kwa kamba, na Polly akatua juu ya reli iliyo karibu ili kutazama, akishangaa ni nini kingeweza kustahili kupikwa ndani ya shimo ardhini.

Kila chungu kilikuwa na tabaka za nyama, soseji, kabichi na mizizi, kimefungwa vizuri na kushushwa ndani ya ardhi inayopashwa moto kutoka chini hadi karibu joto la maji yanayochemka. Hakuna moto unaogusa chochote. Joto lote linatoka kwa volkano iliyo chini ya bonde zima, likipanda kupitia nyufa zilizochimbuliwa na kuwekewa alama za pete za mawe vizazi vingi vilivyopita, muda mrefu kabla mtu yeyote hajapima joto kisayansi.

Mpishi alieleza, zaidi kwa ishara kuliko maneno, kwamba vyungu huingia mapema na hubaki vimezikwa kwa masaa sita au saba wakati kila mtu anaenda kutembelea ziwa, bustani au mji, akirudi tu wakati wa kuchimbua chakula cha jioni. Ilionekana anasema kuwa hiki ndicho chakula rahisi zaidi kuanzisha kisiwani, na jiko la ajabu kuliko yote kupikia.

Chungu cha kwanza kilipopanda, mvuke ulimwagika kutoka ndani kama wingu zito, na harufu ya nyama iliyopikwa polepole na kabichi ikaenea uwanja mzima. Polly hakubaki kwa mlo wenyewe, lakini alimtazama mpishi akikibeba kwa fahari, kana kwamba yeye, na si mlima, ndiye aliyefanya kazi yote.