The Last Two Gardens in Europe

On a green hillside above the northern coast, rows of clipped tea bushes ran downhill in long, tidy stripes toward the sea, almost as neat as if they had been drawn with a ruler. Polly landed on a low stone wall at the edge of the plantation and looked out over one of only two places left on the entire European continent where tea is still grown commercially, and the only one open to visitors.

Op een groene helling boven de noordkust liepen rijen kortgeknipte theestruiken in lange, keurige strepen omlaag naar de zee, bijna zo netjes alsof ze met een liniaal waren getekend. Polly landde op een laag stenen muurtje aan de rand van de plantage en keek uit over een van de slechts twee plekken op het hele Europese continent waar nog commercieel thee wordt verbouwd, en de enige die voor bezoekers open is.

The plantation began in eighteen eighty-three, after a disease wiped out the oranges that used to be the island's main export. Looking for something else the volcanic soil could support, a local grower imported tea bushes along with English machinery built to process them, and both have stayed in near-continuous use ever since, making this the oldest working tea estate in Europe by a wide margin.

De plantage begon in achttienhonderddrieëntachtig, nadat een ziekte de sinaasappels had weggevaagd die vroeger het belangrijkste exportproduct van het eiland waren. Op zoek naar iets anders dat de vulkanische grond kon dragen, liet een lokale teler theestruiken komen samen met Engelse machines om ze te verwerken, en beide zijn sindsdien vrijwel onafgebroken in gebruik gebleven, waardoor dit met afstand het oudste werkende theelandgoed van Europa is.

Inside the low factory building, iron machines more than a century old still roll, sort, and dry the leaves almost exactly as they did when they first arrived by ship. Workers still pick the newest growth by hand along the terraces, since the tender top leaves make the best tea, and nothing here is sprayed with pesticide or herbicide, a rule the growers have kept since the very beginning.

In het lage fabrieksgebouw rollen, sorteren en drogen ijzeren machines van meer dan een eeuw oud de blaadjes nog bijna precies zoals toen ze per schip aankwamen. Werkers plukken de jongste scheuten nog altijd met de hand langs de terrassen, want de tere topblaadjes leveren de beste thee, en er wordt hier niets besproeid met bestrijdingsmiddelen, een regel die de telers vanaf het allereerste begin hebben aangehouden.

Polly walked along one warm terrace, brushing against rows of glossy green leaves that smelled faintly of grass and rain. Somewhere down the slope, five generations of growers had kept this hillside exactly as it was meant to be, one careful harvest at a time.

Polly liep over een warm terras en streek langs rijen glanzend groene blaadjes die vaag naar gras en regen roken. Ergens verderop de helling hadden vijf generaties telers deze heuvel precies zo gehouden als hij bedoeld was, oogst na zorgvuldige oogst.