Avrupa'da Kalan Son İki Bahçe

Kıyının üstündeki yeşil bir yamaçta, çay çalıları denize doğru düzgün sıralar halinde uzanıyordu. Neredeyse bir çizim kadar düzenli görünüyorlardı. Polly bir taş duvara kondu ve manzaraya baktı. Burası Avrupa'da hâlâ çay yetiştiren yalnızca iki yerden biri ve insanların ziyaret edebildiği tek yer.

Çiftlik bin sekiz yüz seksen üçte kuruldu. Ondan önce ada portakal yetiştiriyordu, ama bir hastalık portakal ağaçlarını öldürdü. Üreticilerin volkanik toprak için yeni bir ürüne ihtiyacı vardı, bu yüzden çay bitkileri ve eski İngiliz makineleri getirdiler. İkisi de bugün hâlâ kullanılıyor; burayı Avrupa'nın en eski çay çiftliği yapan da bu.

Küçük fabrikanın içinde, yüz yıldan eski demir makineler yaprakları hâlâ kıvırıyor ve kurutuyor. İşçiler en yeni yaprakları hâlâ elle topluyor, çünkü en iyi çayı genç yapraklar verir. Burada tarım ilacı kullanılmıyor; üreticilerin en başından beri uyduğu bir kural.

Polly ılık bir çay sırasının yanında yürüdü. Yapraklar yağmurdan sonraki çim gibi kokuyordu. Beş kuşak üretici bu yamaca göz kulak olmuştu, birer hasatla.