De laatste twee tuinen van Europa

Op een groene helling boven de kust groeiden rijen theestruiken in nette lijnen tot aan de zee. Ze zagen er bijna zo netjes uit als een tekening. Polly landde op een stenen muurtje en keek uit. Dit is een van de slechts twee plekken in Europa waar nog thee wordt verbouwd, en de enige die je kunt bezoeken.

De boerderij begon in achttienhonderddrieëntachtig. Daarvoor teelde het eiland sinaasappels, maar een ziekte doodde de bomen. De telers hadden iets nieuws nodig voor de vulkanische grond, dus haalden ze theeplanten en oude Engelse machines. Allebei worden ze vandaag nog gebruikt, waardoor dit de oudste theeboerderij van Europa is.

In de kleine fabriek rollen en drogen ijzeren machines van meer dan honderd jaar oud nog steeds de blaadjes. Werkers plukken de jongste blaadjes met de hand, want die geven de beste thee. Er worden hier geen bestrijdingsmiddelen gebruikt, een regel die de telers vanaf het begin volgen.

Polly liep langs een warme rij theeplanten. De blaadjes roken naar gras na regen. Vijf generaties telers hebben voor deze helling gezorgd, oogst na oogst.