Ağaçların Yavaş Kalp Atışı

Geceleyin, tam bir sessizlikte, bilim insanları ağaç sıralarına lazer tuttular ve beklediler. Buldukları şey bir bitkiden çok uyuyan bir hayvana benziyordu: birkaç saatte bir yükselip alçalan, ağacın tamamında aynı anda dolaşan yavaş ve düzenli bir nabız.

Dallar yaklaşık bir santimetre kadar, ritmik biçimde inip kalkıyordu; sanki bütün ağaç yavaşça nefes alıyordu. Araştırmacılar artık gövdenin kendisinin aktif olarak sıkışıyor olabileceğini, suyu ksilem denen iç borulardan yukarı itmeye yardım ettiğini, yalnızca pasif emilime dayanmadığını düşünüyor. Dakikada yaklaşık yetmiş ya da seksen kez tekrarlayan insan kalbinin aksine, bir ağacın nabzı tek bir döngüyü tamamlamak için birkaç saat harcayabiliyor.

Tuhaf bir düşünce: ağaçlarla dolu bir bahçe, her biri kendi özel ve son derece yavaş takviminde kendi halinde atıyor; karanlıkta doğru aletle izliyor olmadıkça tamamen görünmez.