Ang Mabagal na Tibok ng Puso ng mga Puno

Sa gabi, sa ganap na katahimikan, itinutok ng mga siyentipiko ang mga laser sa hanay ng mga puno at naghintay. Ang natuklasan nila ay mas mukhang natutulog na hayop kaysa sa halaman: isang mabagal at tuloy-tuloy na pulso, tumataas at bumababa kada ilang oras, gumagalaw sa buong puno nang sabay-sabay.

Gumagalaw ang mga sanga pataas at pababa nang halos isang sentimetro, may ritmo, na parang dahan-dahang humihinga ang buong puno. Naniniwala na ngayon ang mga mananaliksik na maaaring aktibong pumipiga ang puno mismo, tumutulong itulak ang tubig paakyat sa mga tubong tinatawag na xylem sa halip na umasa lang sa payak na pagsipsip. Hindi tulad ng tibok ng pusong pantao, na umuulit nang mga pitumpu o walumpung beses kada minuto, ang pulso ng isang puno ay maaaring tumagal ng ilang oras bago makumpleto ang isang ikot.

Kakaiba itong isipin: isang hardin na puno ng mga puno, bawat isa ay tumitibok sa sarili nitong napakabagal na iskedyul, at hindi mo ito makikita maliban na lang kung nagkataong nagmamasid ka sa dilim gamit ang tamang instrumento.