Ο αργός χτύπος της καρδιάς των δέντρων

Τη νύχτα, μέσα σε απόλυτη ακινησία, επιστήμονες έστρεψαν λέιζερ σε σειρές από δέντρα και περίμεναν. Αυτό που βρήκαν έμοιαζε λιγότερο με φυτό και περισσότερο με ζώο που κοιμάται: ένας αργός, σταθερός σφυγμός, που ανεβοκατέβαινε κάθε λίγες ώρες και περνούσε μέσα από ολόκληρο το δέντρο ταυτόχρονα.

Τα κλαδιά ανέβαιναν και κατέβαιναν περίπου ένα εκατοστό, ρυθμικά, σαν να ανέπνεε απαλά όλο το δέντρο. Οι ερευνητές πιστεύουν τώρα ότι ο ίδιος ο κορμός ίσως συσπάται ενεργά, βοηθώντας το νερό να ανέβει μέσα από εσωτερικούς σωλήνες που λέγονται ξύλωμα, αντί να στηρίζεται απλώς σε παθητική απορρόφηση. Σε αντίθεση με τον ανθρώπινο σφυγμό, που επαναλαμβάνεται γύρω στις εβδομήντα ή ογδόντα φορές το λεπτό, ο σφυγμός ενός δέντρου μπορεί να χρειάζεται αρκετές ώρες για έναν μόνο κύκλο.

Είναι μια παράξενη σκέψη: ένας κήπος γεμάτος δέντρα, καθένα να πάλλεται σιωπηλά στο δικό του, εξαιρετικά αργό πρόγραμμα, εντελώς αόρατο, εκτός αν τύχει να κοιτάς στο σκοτάδι με το σωστό όργανο.