Kiti Kando ya Moto

Nyumba ya wageni ilisimama juu ya bandari na mlango wake upande usio na upepo, ambao katika visiwa hivi ndio upande unaostahili mlango. Iliendeshwa na kondoo jike wa North Ronaldsay, mmoja wa kondoo wa ufuoni wanaoishi kwa mwani kaskazini mwa visiwa hivi. Polly alisimama ukumbini huku mvua ikimtiririka. "Je, mna vyumba vinavyopatikana?"

Vyumba vilikuwepo. Kwa kawaida huwepo mwezi wa Septemba. Polly akasema, "Ningependa chumba chenye utulivu, tafadhali." Yule kondoo akanyamaza kwa muda wa kutosha kuwa na adabu kuhusu jambo hilo. Vyumba vya nyuma vinaelekea uani, vya mbele vinaelekea majini, na upepo huvipata vyote viwili. Hakuna mahali hapa penye utulivu kwa maana anayoikusudia mgeni. Badala yake, visiwa hivi hutoa upepo wa kudumu kiasi kwamba baada ya usiku mbili unaacha kuusikia.

"Je, waweza kunisaidia na mizigo yangu, tafadhali?" Kondoo alibeba mfuko mwenyewe hadi juu na kuuweka kando ya kiti kilicho karibu na moto, nacho kiti kile ndicho kilichomfanya Polly anyamaze. Kiunzi chake kilikuwa cha mbao zilizoletwa na mawimbi, kwa sababu hakuna mti unaokua hapa na kila ubao katika nyumba za kale ulifika kwa maji. Mgongo wake ulikuwa wa majani makavu ya oti, yaliyosokotwa na kushonwa hadi kuwa kofia inayojipinda mbele juu ya mabega. Seremala mmoja wa Kirkwall aitwaye David Kirkness aligeuza desturi ile ya mashambani kuwa muundo wa kawaida katikati ya karne ya kumi na tisa.

"Muda wa kuondoka chumbani ni saa ngapi?" Polly akauliza, kwa sababu kivuko ndicho huamua kila kitu hapa. Kisha akaketi kwenye kile kiti. Kofia ya majani ilizuia upepo uliokuwa ukiingia mlangoni, moto ukaendelea kufanya yale ambayo moto hufanya, na kwa mara ya kwanza tangu alipoteremka melini akaweza kujisikia akipumua.