Avondeten, bij zonsopgang begraven

Bij een klein meer vol stoom vond Polly een rij grote potten naast diepe gaten in de zwarte grond. Een kok in een dikke schort liet met een touw een afgesloten pot in elk gat zakken. Polly landde ernaast om te kijken, benieuwd wat het waard was om in een gat in de grond te koken.

Elke pot zat vol vlees, worst, kool en groenten. De gaten worden van onderaf verwarmd door de vulkaan, tot ongeveer de hitte van kokend water. Er wordt geen vuur gebruikt. De warmte komt alleen van diep onder de grond, door scheuren die lang geleden met stenen ringen zijn gemarkeerd.

De kok liet Polly zien, vooral met zijn handen, dat de potten zes of zeven uur begraven blijven. Mensen gaan intussen naar het meer of het dorp. Daarna komen ze terug om hun avondeten op te graven.

Toen de eerste pot omhoog kwam, steeg er dikke stoom op, en de geur van gaar vlees vulde de lucht. Polly bleef niet eten, maar ze zag de kok de pot wegdragen, trots op een maaltijd die de berg had gekookt.