Yanardağa Bağlı Bir Köy

Daha sonra köye doğru yürürken Polly, buharın yalnızca pişirme çukurlarından değil, yol kenarındaki çatlaklardan, kanal ızgaralarından ve öğleden sonra ışığında sıcak turuncu kahverengi parlayan büyük bir halka havuzundan da yükseldiğini fark etti. Meğer öğle yemeğini pişiren aynı ısı bütün köyün altından geçiyor ve baktığınız hemen her yerde yüzeye çıkıyordu.

O ısınmış su, yakındaki geniş bir kaplıca parkını dolduruyor; orada dev bir havuz tek bir pompa ya da kazan olmadan yıl boyu sıcak kalıyor. Köyün çevresine dağılmış küçük hamamlar da aynı sudan besleniyor ve yerliler oraya, evde küvet doldurur gibi rahatça gidiyor. Suda çözünmüş demir ve mineraller ona koyu, bulanık bir turuncu veriyor; çoğu ziyaretçiye bu önce tuhaf, sonra tuhaf biçimde güzel geliyor.

Bazı evler yer altındaki ısıyı doğrudan kendi sıcak suyuna bağlıyor ve şofbene hiç gerek duymuyor. Polly, bu köyün tam anlamıyla altında uyuyan yanardağla çalıştığını düşündü: yemek pişiriyor, hamamları ısıtıyor, evleri sıcak tutuyor; ateşsiz, yakıtsız ve hiçbiri için fatura ödemeden.

Bir süre büyük turuncu havuzun kenarına tünedi, uzaktan bile suyun üstünden yükselen sıcaklığı hissetti ve bu kadar çok ısının üstüne kurulmuş bir yerin, onunla yaşamanın alışılmadık ölçüde cömert bir yolunu bulduğunu düşündü.