Tek Krater, İki Renk

Adanın iç kesimlerinin çok yukarısından Polly tek bir devasa kraterin içine baktı: yirmi iki bin yıldan eski ve kenarlarının içinde küçük bir kasabayı, iki gölü ve birkaç çiftliği barındıracak kadar geniş. Ortasından ince bir kara şeridi geçiyordu ve şeridin iki yanında su bambaşka renkteydi: bir göl derin mavi, diğeri capcanlı yeşil, sanki aynı kâseye iki ayrı okyanus dökülmüş gibi.

İki göl aslında ayrı değil. Kara köprüsünün altındaki dar bir kanal ikisini birleştiriyor, yani su tek bir gövde. Değişen şey, çevresindeki her şey. Mavi göl daha derin ve yalnızca açık gökyüzünü yansıtıyor; yeşil göl ise bitkilerle kaplı yamaçlara ve minik yosunlara daha yakın duruyor, ikisi de suyunu zengin bir yeşile boyuyor.

Polly iki rengi ayıran kara şeridi boyunca alçaktan uçtu; bir kıyıda dinlenen balıkçı teknelerini, diğerinin üstündeki alçak tepelerde otlayan sığırları görecek kadar yakından. Okyanustan kalın bir sis geldi ve krater kenarının içine yerleşti; önce yeşil gölü, sonra maviyi gizledi, geriye yalnızca aralarındaki köprü göründü.

Bir seyir noktasının eski taş duvarına kondu ve hiç acelesi olmadan sisin yeniden açılmasını bekledi. Sis sonunda inceldiğinde iki göl de bir anda yeniden belirdi, mavi ve yeşil, tam bıraktığı yerde.