Η συνάθροιση στα βραχονήσια

Η βάρκα για τα βραχονήσια θέλει λιγότερη ώρα από την απόφαση να πας. Οι βράχοι μόλις που ξεπερνούν το νερό. Γκρίζες φώκιες ήταν ξαπλωμένες παντού πάνω τους, στα σχήματα που κάνουν τα βαριά ζώα όταν έχουν τελειώσει το κολύμπι. Δεν έκαναν τίποτα. Αυτό ακριβώς είναι μια ανάπαυλα στη στεριά. Σε μία δύο εβδομάδες θα έφταναν τα πρώτα μικρά.

Η Πόλι διάλεξε έναν αρσενικό κοντά στην άκρη. "Πόσα άτομα είναι η οικογένειά σας;" ρώτησε. Είναι ερώτηση που σημαίνει κάτι σε έναν ξενώνα και τίποτα εδώ έξω. Το σκέφτηκε αργά. Όλοι πάνω σε αυτόν τον βράχο, είπε στο τέλος, και όλοι πάνω στον επόμενο.

"Έχετε αδέρφια;" Σχεδόν σίγουρα, είπε. Δεν είχε τρόπο να ξέρει ποια. Το Όρκνεϊ βγάζει περίπου είκοσι δύο χιλιάδες μικρά γκρίζας φώκιας τον χρόνο. Αυτό είναι περισσότερα από ένα στα δέκα από όλες τις γκρίζες φώκιες που ζουν.

Η Πόλι δοκίμασε μια φράση. "Θέλω να περάσω χρόνο με την οικογένειά μου σήμερα." Ακούστηκε παράξενη εδώ. Δοκίμασε λοιπόν μια άλλη. "Παρόλο που ζούμε μακριά, κρατάμε πάντα επαφή μεταξύ μας." Αυτό είναι πιο κοντά, είπε ο αρσενικός, αν το να κρατάς επαφή μπορεί να σημαίνει να επιστρέφεις και να μη λες τίποτα.