Dokuz Ada, Üç Levha

Polly siyah volkanik kayaların üzerinde alçaktan uçtu. Yeşil tarlalar uçurumun kenarına kadar uzanıyordu ve sis içerideki yuvarlak tepelerin üstünde kayıyordu. Burası Azorlar'ın dokuz adasının en büyüğü olan São Miguel'di, Kuzey Atlantik'te tek başına. Tuzlu hava ıslak toprak ve biçilmiş çim kokusuna karışıyordu.

Ada, okyanus tabanının çok altındaki bir dikiş sayesinde var. Orada üç büyük levha birbirine yavaşça sürtüyor. Kuzey Amerika bir yöne çekiyor, Avrupa başka bir yöne, Afrika ise güneyden bastırıyor. Buluştukları çatlaklardan ısı yükseliyor. Buradaki her ada ateşten ve soğuyan kayadan oluştu.

São Miguel'de neredeyse her tarlanın kenarında ortanca çitleri var: mavi, mor, bazen yumuşak pembe. O kadar sıklar ki toprağın üstüne boyanmış gibi duruyorlar. Çiftçiler bu bitkileri on dokuzuncu yüzyılda Asya'dan sadece tarla sınırlarını belirlemek için getirdi. Minerallerce zengin volkanik toprak, çiçekleri daha da koyu maviye çeviriyor.

Daha içeride yeşil tepeler, Polly'nin kıyıdan göremediği sessiz havzaların çevresinde kıvrılıyordu. Aralarından bir yerden hafif buhar yükseliyordu, gri gökyüzüne karşı ince beyaz iplikler gibi. Polly yükseklere doğru döndü.