Γλυκό νερό στον πάτο

Το τελευταίο κομμάτι της σκάλας είναι διαφορετικό. Ο βράχος δεν είναι πια ξερός. Γίνεται πιο σκούρος και πιο κρύος κάτω από τα πόδια της. Μυρίζει βρεγμένη πέτρα. Στον πάτο υπάρχει μια χαμηλή σπηλιά, και το φως από το νερό κινείται στην οροφή της.

The last part of the staircase is different. The rock is not dry any more. It gets darker and colder under her feet. There is a smell of wet stone. At the bottom there is a low cave, and light from the water moves across its roof.

Κι εκεί, ακριβώς δίπλα στη θάλασσα, γλυκό νερό βγαίνει από τον βράχο. Η Πόλι το δοκιμάζει. Είναι κρύο και γλυκό. Δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Και είναι ο λόγος για όλα όσα υπάρχουν από πάνω της.

And there, right next to the sea, fresh water is coming out of the rock. Polly tastes it. It is cold and sweet. It should not be there. And it is the reason for everything above her.

Να πώς γίνεται. Το έδαφος στην κορυφή του γκρεμού είναι ασβεστόλιθος. Η βροχή δεν κυλάει πάνω στον ασβεστόλιθο. Μπαίνει μέσα του. Το νερό βρίσκει μικρές ρωγμές και κατεβαίνει μέσα στην πέτρα. Το γλυκό νερό είναι πιο ελαφρύ από το θαλασσινό, έτσι μπορεί να φτάσει ως τη βάση του γκρεμού και να είναι ακόμα γλυκό όταν φτάνει.

This is how it works. The land on top of the cliff is limestone. Rain does not run off limestone. It sinks into it. The water finds small cracks and travels down inside the stone. Fresh water is lighter than sea water, so it can come all the way down to the bottom of the cliff and still be fresh when it arrives.

Τώρα η σκάλα βγάζει νόημα. Όχι στρατιώτες, και όχι μία νύχτα. Μάλλον ήταν μοναχοί, που έσκαβαν σιγά σιγά προς τα κάτω για χρόνια για να φτάσουν σε αυτό το νερό. Μια πόλη πάνω σε γκρεμό μπορεί να έχει ψηλά τείχη και υπέροχη θέα και παρ' όλα αυτά να μην έχει τίποτα να πιει.

Now the staircase makes sense. Not soldiers, and not one night. It was probably monks, cutting down slowly for years to reach this water. A town on a cliff can have high walls and a great view and still have nothing to drink.