Słodka woda na dole

Ostatnia część schodów jest inna. Skała nie jest już sucha. Pod stopami Polly robi się ciemniejsza i zimniejsza. Pachnie mokrym kamieniem. Na dole jest niska jaskinia, a światło od wody porusza się po jej suficie.

The last part of the staircase is different. The rock is not dry any more. It gets darker and colder under her feet. There is a smell of wet stone. At the bottom there is a low cave, and light from the water moves across its roof.

I tam, tuż obok morza, ze skały wypływa słodka woda. Polly jej próbuje. Jest zimna i słodka. Nie powinno jej tu być. I to ona jest powodem wszystkiego, co jest nad Polly.

And there, right next to the sea, fresh water is coming out of the rock. Polly tastes it. It is cold and sweet. It should not be there. And it is the reason for everything above her.

Tak to działa. Ląd na górze urwiska to wapień. Deszcz nie spływa po wapieniu. Wsiąka w niego. Woda znajduje małe szczeliny i płynie w dół wewnątrz kamienia. Słodka woda jest lżejsza od morskiej, więc może dojść aż na dół urwiska i wciąż być słodka.

This is how it works. The land on top of the cliff is limestone. Rain does not run off limestone. It sinks into it. The water finds small cracks and travels down inside the stone. Fresh water is lighter than sea water, so it can come all the way down to the bottom of the cliff and still be fresh when it arrives.

Teraz schody mają sens. Nie żołnierze i nie jedna noc. Pewnie mnisi, którzy przez lata powoli kuli stopnie w dół, żeby dojść do tej wody. Miasto na urwisku może mieć wysokie mury i piękny widok, a mimo to nie mieć nic do picia.

Now the staircase makes sense. Not soldiers, and not one night. It was probably monks, cutting down slowly for years to reach this water. A town on a cliff can have high walls and a great view and still have nothing to drink.