Obiad ugotowany przez wulkan

Na wyspie São Miguel, na Azorach, jest wioska zwana Furnas, gdzie sama ziemia tętni gorącem. Z otworów w glebie unosi się para, a ziemia pod stopami jest ciepła. To miejsce leży na szczycie wulkanu, a miejscowi nauczyli się sprawiać, żeby wulkan pracował dla nich w pyszny sposób.

On the island of São Miguel, in the Azores, there is a village called Furnas where the ground itself is alive with heat. Steam rises from holes in the soil, and the earth feels warm under your feet. This place sits on top of a volcano, and the people here have learned to make the volcano work for them in a delicious way.

Wcześnie rano kucharz napełnia wysoki garnek mięsem, kiełbasą, kapustą i innymi warzywami. Potem, w grubych rękawicach, wkłada przykryty garnek do dołu wykopanego w gorącej ziemi i zasypuje go z powrotem ziemią. Nie ma żadnego ognia ani kuchenki. Samo ciepło wulkanu gotuje jedzenie, powoli i delikatnie, przez około siedem godzin.

Early in the day, a cook fills a tall pot with meat, sausage, cabbage, and other vegetables. Then, wearing thick gloves, the cook lowers the covered pot into a hole dug in the hot ground and packs the soil back over it. There is no fire and no stove. The heat of the volcano alone will do the cooking, slowly and gently, for about seven hours.

Kiedy garnek zostaje wyciągnięty, jedzenie w środku jest miękkie i kruche, pełne smaku dzięki długiemu, powolnemu żarowi. W powietrzu unosi się lekki zapach siarki znad parującej ziemi. Rodziny i turyści siadają przy długich stołach, a z ich talerzy unosi się para, gdy jedzą posiłek przygotowany przez samą ziemię.

When the pot is lifted out again, the food inside is soft and tender, full of flavour from the long, slow heat. The air carries a faint smell of sulfur from the steaming ground. Families and visitors gather at long tables, and steam curls up from their plates as they eat a meal that the earth itself prepared.