Χωράφια από λευκό νερό

Η Πόλι πέταξε νότια κατά μήκος της ακτής. Δίπλα σε ένα μικρό ποτάμι, η γη ήταν επίπεδη. Εκεί υπήρχαν εκατοντάδες ρηχές λεκάνες δίπλα στη θάλασσα. Κάθε λεκάνη έλαμπε σαν καθρέφτης. Αυτές είναι οι αλυκές του Σετσόβλιε. Οι άνθρωποι βγάζουν αλάτι εδώ και πάνω από επτακόσια χρόνια.

Polly flew south along the coast. By a small river, the land was flat. There were hundreds of shallow pools by the sea. Each pool shone like a mirror. These are the salt pans of Sečovlje. People have made salt here for more than seven hundred years.

Το θαλασσινό νερό μπαίνει στις λεκάνες. Όλο το καλοκαίρι ο ήλιος παίρνει το νερό. Το αλάτι μένει. Η Πόλι μπήκε σε μια λεκάνη. Το νερό ήταν ζεστό και αλμυρό.

Sea water comes into the pools. All summer the sun takes the water away. The salt stays. Polly walked into a pool. The water was warm and salty.

Οι αλατεργάτες έσπρωχναν μακριές ξύλινες τσουγκράνες μέσα στο νερό. Το λευκό αλάτι έκανε μικρούς λόφους. Δουλεύουν με τα χέρια, όπως παλιά.

The salt workers pushed long wooden rakes through the water. The white salt made small hills. They work by hand, like long ago.

Ένας εργάτης της έδειξε τον πάτο της λεκάνης. Ήταν σκούρος και λείος, σαν δέρμα. Κρατά τη λάσπη κάτω, και έτσι το αλάτι μένει λευκό.

A worker showed her the floor of the pool. It was dark and smooth, like skin. It keeps the mud down, so the salt stays white.