Gebouwd van wat ze hadden

De kapel op Lamb Holm bestaat uit twee legerbarakken achter elkaar, en dat is het eerste wat iedereen opvalt en het laatste wat iemand zich herinnert. Een beheerder deed hem net open toen Polly aankwam, een man zonder haast met een sleutelbos. "Wat is uw beroep?" vroeg ze hem, en hij zei dat hij 's ochtends de deuren opendeed, ze 's avonds sloot, en er tussendoor overschilderde wat de zoute lucht had weggevreten.

Binnen verdwijnen de barakken. Italiaanse krijgsgevangenen werden hier in de jaren veertig naartoe gebracht om aan de zeedammen te werken, en ze vroegen om een plek om te bidden. Wat ze kregen was golfplaat. Wat ze ervan maakten was een gewelfd plafond, een stenen koor, een smeedijzeren hek en een geschilderd altaarstuk, en een van hen, een schilder die Domenico Chiocchetti heette, leidde het werk.

"Wat heeft u nodig om het werk af te maken?" is de vraag die het kamp moest beantwoorden. Ze vroegen om cement, en ze kregen cement. Al het andere kwam uit wat het kamp weggooide. Het hek is koud bewerkt schroot. De kandelaars zijn blikken van cornedbeef. De steen van het koor is gipsplaat, zo zorgvuldig beschilderd dat je dichtbij moet komen voor het toegeeft wat het is.

De beheerder had een klein stuk handgereedschap op de vensterbank laten liggen. "Zou u mij kunnen laten zien hoe ik dit gereedschap gebruik?" vroeg Polly, en dat deed hij, en de uitleg ging de eerste keer langs haar heen. "Zou u dat nog een keer kunnen uitleggen?" Dat deed hij ook. Toen ging hij terug naar zijn verf, en Polly keek omhoog naar een plafond dat plat metaal is dat doet alsof het een gewelf is, en dat de schijn ophoudt vanaf elke stoel in de ruimte.