De vogel die tweemaal verloren werd gewaand

In het oosten van het eiland vloog Polly een oud bos in van laurierbomen bedekt met mos. Er kwam weinig zonlicht op de grond. Dit koele bos bij Pico da Vara is het laatste huis van een klein grijs met roze vogeltje dat nergens anders op aarde leeft: de priolo.

De vogel is bijna twee keer verdwenen. Vanaf negentienhonderdtweeëndertig zag niemand hem nog, en jarenlang dacht iedereen dat hij weg was. Toen werd er in negentienhonderdzevenenzestig een kleine groep teruggevonden in ditzelfde bos. Toch bleef de landbouw zijn leefgebied verkleinen, tot er minder dan honderd broedparen over waren. Het is een van de zeldzaamste zangvogels van Europa.

Mensen hebben jarenlang gewerkt om hem te redden. Ze haalden snelgroeiende uitheemse bomen weg en plantten inheemse laurier terug, de soort die de vogel nodig heeft voor voedsel en beschutting. Polly zag twee priolo's van een tak vliegen, met een flits van roze, zacht roepend naar elkaar voor ze tussen de bladeren verdwenen.

Ze wachtte zonder geluid en hoopte er nog meer te zien, maar het bos sloot zich weer rond de vogels. Het voelde als een eerlijke ruil: een beetje stilte, voor een vogel die het nog volhoudt.