Ang Bulaklak ng Asin

Mainit ang araw at walang hangin. Pagsapit ng gabi, patag at tahimik ang mga lawa. Tumayo si Polly sa gilid ng isang lawa at naghintay.

The day was hot and still. In the evening, the pools were flat and quiet. Polly stood at the edge of a pool and waited.

Pagkatapos, may maninipis at puting kristal na tumubo sa ibabaw ng tubig. Mukha silang yelo. Tinatawag ito ng mga mag-aasin na bulaklak ng asin. Dumarating lamang ito sa mga tahimik at mainit na araw. Ito ang pinakapinong asin sa lahat.

Then thin white crystals grew on the top of the water. They looked like frost. The workers call them the flower of salt. They come only on calm, warm days. This is the finest salt of all.

Dumating ang isang mag-aasin na may pinong lambat sa isang mahabang balangkas na kahoy. Napakaingat niyang inangat ang mga puting bulaklak. Umupo si Polly sa dulo ng balangkas at nanood.

A worker came with a fine net on a long wooden frame. He lifted the white flowers very gently. Polly sat on the end of the frame and watched.

Lumubog ang araw. Naging rosas at kahel ang mga lawa. May isang maliit na kristal sa balahibo ni Polly. Tinikman niya ito. Lasang dagat at araw ito.

The sun went down. The pools turned pink and orange. One tiny crystal sat on Polly's feather. She tasted it. It tasted of the sea and the sun.