The Village Under the Storm

Polly had one place written down. "Can you tell me how to get there?" she asked the ewe at breakfast. Follow the coast road west, the ewe said. The Bay of Skaill is a long curve of pale sand. Behind it is a green shelf, and the village sits there, half sunk into the ground.

May isang lugar na nakasulat si Polly. "Masasabi mo ba sa akin kung paano makarating doon?" tanong niya sa tupa habang nag-aalmusal. Sundan mo ang kalsada sa baybayin pakanluran, sabi ng tupa. Ang Bay of Skaill ay isang mahabang kurba ng maputlang buhangin. Sa likod nito ay may luntiang pampang, at doon nakaupo ang nayon, kalahating lubog sa lupa.

An oystercatcher was working the site. Polly asked, "I would like to know the history of this particular monument." People lived here five thousand years ago, he said. They farmed this coast before Stonehenge and before the Great Pyramid. Then sand covered the village for four thousand years, until a storm in eighteen fifty took it away.

May oystercatcher na nagtatrabaho sa lugar. Tanong ni Polly, "Gusto kong malaman ang kasaysayan ng partikular na monumentong ito." May mga taong nanirahan dito limang libong taon na ang nakalilipas, sabi nito. Nagsaka sila sa baybaying ito bago pa ang Stonehenge at bago pa ang Dakilang Piramide. Pagkatapos ay tinabunan ng buhangin ang nayon nang apat na libong taon, hanggang sa tangayin ito ng isang bagyo noong mil otso syentos singkwenta.

The wind took half of that. "Could you please repeat that for me?" Polly asked. Every house has the same furniture in the same places. A hearth in the middle. Beds at each side. A stone dresser against the far wall. It is stone because there was no wood.

Tinangay ng hangin ang kalahati niyon. "Maaari mo bang ulitin iyon para sa akin?" tanong ni Polly. Magkakapareho ang muwebles sa bawat bahay at magkakapareho ang lugar ng mga ito. Isang apuyan sa gitna. Mga kama sa magkabilang gilid. Isang aparador na bato sa kabilang dingding. Bato ito dahil walang kahoy.

"Could you tell me if the museum is open tomorrow?" Polly asked. She knew she would come back. She stood at the edge of one house, looking into a room laid out the way anyone lays out a room.

"Masasabi mo ba sa akin kung nakabukas ang museo bukas?" tanong ni Polly. Alam niyang babalik siya. Tumayo siya sa gilid ng isang bahay, tinitingnan ang isang silid na inayos sa paraang inaayos ng kahit sino ang isang silid.