De boot komt binnen

De ochtendboot legde aan in Stromness. De huizen staan met hun rug naar het water. Polly stapte op natte steenplaten en begreep de wind. Het was geen windvlaag. Het was een toestand. Aan het eind van de pier zat een collie. Polly liep naar hem toe. "Kunt u mij de weg wijzen?"

Hij vroeg waar ze heen wilde. Ze wist het nog niet. Er zijn bijna zeventig eilanden, en op ongeveer twintig ervan wonen mensen. Er is geen bos en kilometers lang niets hoogs. "Zou u mij kunnen vertellen waar ik de bus kan nemen?" vroeg ze. Hij knikte met zijn kop naar een abri boven aan de helling.

Toen stelde ze een stadsvraag. "Hoe lang duurt het om naar het stadscentrum te lopen?" De collie keek langs de ene straat die over de hele lengte van het stadje loopt. Elf minuten, zei hij, als je bij de etalages stopt.

"Kunt u mij vertellen of er vandaag interessante evenementen zijn?" De dienstregeling van de veerboot is het plaatselijke nieuws, zei hij. Er ging een boot naar de zeehondenrotsen. Er was een kapel die door gevangenen was gebouwd. Er was een dorp dat vierduizend jaar onder het zand had gelegen.