Uçurumun Kenarındaki Kasaba

Önce rüzgâr gelir. Polly Korsika kıyısı boyunca güneye uçar, ada bitene kadar. Önünde açık deniz var, çok uzakta da alçak ve mavi başka bir ada. Orası Sardinya. Aradaki suya Bonifacio Boğazı denir ve rüzgâr orada çok sert eser.

The wind comes first. Polly flies south along the coast of Corsica until the island ends. In front of her there is open water, and far away another island, low and blue. That is Sardinia. The water between them is called the Strait of Bonifacio, and the wind blows hard through it.

Polly geri döner ve kasabayı görür. Kasaba beyaz bir uçurumun üstünde, tam kenarda duruyor. Evler uzun ve dar, panjurları kapalı. Sonra Polly tuhaf bir şey fark eder. Duvarların dibinde hiç boşluk yok. Evlerin taşı doğrudan uçurumun taşına giriyor. Uçurum da yaklaşık yetmiş metre aşağıdaki denize iniyor.

She turns back and sees the town. It stands on a white cliff, right at the edge. The houses are tall and narrow, with closed shutters. Then Polly notices something strange. There is no space at the bottom of the walls. The stone of the houses goes straight into the stone of the cliff. And the cliff falls about seventy meters down to the sea.

Polly eski şehir surunun üstüne konar ve aşağı bakar. Kaya soluk ve kuru. Martılar çok aşağıda daireler çizerek uçuyor. Sonra garip bir şey görür. Biri uçuruma dar bir çizgi kesmiş ve içinde basamaklar var.

Polly lands on the old town wall and looks down. The rock is pale and dry. Gulls fly in circles far below her. Then she sees something strange. Someone has cut a narrow line into the cliff, and inside it there are steps.

Onları saymaya çalışır ama ışık azalıyor. Basamaklar aşağı, hep aşağı, gölgenin içine iniyor. Deniz aşağıda kayaya vuruyor. Polly düşünür: Oraya ineceğim.

She tries to count them, but the light is going. The steps go down and down into shadow. The sea moves against the rock below. Polly thinks: I am going down there.