De toren tussen twee zeeën

Polly ging terug naar de stad. Op de heuvel staat een hoge klokkentoren naast de kerk. Hij is een kopie van de beroemde toren in Venetië. Hij is meer dan vierhonderd jaar geleden gebouwd.

Polly went back to town. On the hill stands a tall bell tower next to the church. It is a copy of the famous tower in Venice. It was built more than four hundred years ago.

Binnen zijn er honderdzesenveertig houten treden. Polly hipte elke trede op. Bovenaan hingen de grote klokken. De wind rook naar zout.

Inside there are one hundred and forty-six wooden steps. Polly hopped up every step. At the top hung the big bells. The wind smelled of salt.

De stad lag onder haar. Oranje daken liepen naar de zee. Het witte plein glansde als een kleine maan. Aan de ene kant was er alleen blauwe zee.

The town lay below her. Orange roofs ran down to the sea. The white square shone like a little moon. On one side there was only blue sea.

Aan de andere kant, ver weg, glansden de zoutpannen wit. Water aan de ene kant, zout aan de andere. De meeuw had gelijk. Zout heeft deze stad gebouwd.

On the other side, far away, the salt pans shone white. Water on one side, salt on the other. The gull was right. Salt built this town.