காலியான கோப்பை

இது பெட்ரோவின் முதல் நாள். அவனுக்கு ஒரு மேசை கிடைக்கிறது. அவனுக்கு ஒரு மடிக்கணினி கிடைக்கிறது. எல்லோரும் ஒரு கூட்டத்திற்குப் போகிறார்கள்.

It is Pedro's first day. He gets a desk. He gets a laptop. Everyone goes to a meeting.

மேசை சுத்தமாக இருக்கிறது. ஒரு வெள்ளைக் கோப்பை இருக்கிறது. அவன் நினைக்கிறான்: இது ஒரு பரிசாக இருக்கலாம். அவனுக்குத் தாகமாக இருக்கிறது.

The desk is clean. There is one white cup. He thinks: maybe it is a gift. He is thirsty.

பெட்ரோ சமையலறைக்குப் போகிறான். அவன் கோப்பையில் தண்ணீர் நிரப்புகிறான். அவன் உட்காருகிறான். தாடி வைத்த ஒரு ஆண் கதவில் நிற்கிறான்.

Pedro goes to the kitchen. He fills the cup with water. He sits down. A bearded man stands at the door.

"இது முன்பு என் மேசையாக இருந்தது" என்று அவன் சொல்கிறான். அவன் சிரிக்கிறான். "நான் டியாகோ. வரவேற்கிறேன்."

"This was my desk before," he says. He smiles. "I am Diego. Welcome."

பெட்ரோவின் முகம் சிவக்கிறது. அவன் கோப்பையைத் திரும்பக் கொடுக்கிறான். டியாகோ சிரிக்கிறான். "அதை வைத்துக்கொள்" என்று அவன் சொல்கிறான். "ஆனால் காபி இயந்திரத்தைப் பற்றிக் கேள்."

Pedro's face turns red. He gives the cup back. Diego laughs. "Keep it," he says. "But ask about the coffee machine."

பிறகு, டியாகோ அவனுக்குக் காபி இயந்திரத்தைக் காட்டுகிறான். அதற்குப் பத்து நிமிடங்கள் ஆகும்.

Later, Diego shows him the coffee machine. It takes ten minutes.