Το άδειο φλιτζάνι

Είναι η πρώτη μέρα του Πέδρο. Παίρνει ένα γραφείο. Παίρνει έναν φορητό υπολογιστή. Όλοι πηγαίνουν σε μια συνάντηση.

It is Pedro's first day. He gets a desk. He gets a laptop. Everyone goes to a meeting.

Το γραφείο είναι καθαρό. Υπάρχει ένα άσπρο φλιτζάνι. Σκέφτεται: ίσως είναι δώρο. Διψάει.

The desk is clean. There is one white cup. He thinks: maybe it is a gift. He is thirsty.

Ο Πέδρο πηγαίνει στην κουζίνα. Γεμίζει το φλιτζάνι με νερό. Κάθεται. Ένας άντρας με γένια στέκεται στην πόρτα.

Pedro goes to the kitchen. He fills the cup with water. He sits down. A bearded man stands at the door.

"Αυτό ήταν το γραφείο μου πριν," λέει. Χαμογελά. "Είμαι ο Ντιέγκο. Καλώς ήρθες."

"This was my desk before," he says. He smiles. "I am Diego. Welcome."

Το πρόσωπο του Πέδρο κοκκινίζει. Δίνει πίσω το φλιτζάνι. Ο Ντιέγκο γελάει. "Κράτα το," λέει. "Αλλά ρώτα για τη μηχανή του καφέ."

Pedro's face turns red. He gives the cup back. Diego laughs. "Keep it," he says. "But ask about the coffee machine."

Αργότερα, ο Ντιέγκο του δείχνει τη μηχανή του καφέ. Χρειάζεται δέκα λεπτά.

Later, Diego shows him the coffee machine. It takes ten minutes.