De oorlog die Australië verloor van emoes

Ooit verloor een leger van vogels. In de laatste maanden van negentientweeëndertig zagen tarweboeren in West-Australië hun oogst belaagd worden door emoes, grote loopvogels die bij duizenden op de streek waren neergestreken op zoek naar water, en in plaats daarvan velden vol graan aantroffen.

An army once lost to birds. In the closing months of nineteen thirty-two, wheat farmers in Western Australia found their crop under assault from emus, tall flightless birds that had descended on the region in their thousands in search of water and discovered fields of grain instead.

De boeren deden een beroep op de regering, die soldaten stuurde, bewapend met twee machinegeweren en tienduizend kogels. Op papier leek het geen partij. In de velden verliep het heel anders. Emoes rennen bijzonder snel, draaien scherp en zijn moeilijk tot stilstand te brengen, en na de eerste salvo's vielen de troepen uiteen in kleine, mobiele groepjes die gewoon doorgingen. De geweren liepen herhaaldelijk vast. Er werd een vrachtwagen ingezet, alleen bleek het terrein veel te ruw om er goed vanaf te kunnen mikken.

The farmers appealed to the government, which dispatched soldiers armed with two machine guns and ten thousand rounds of ammunition. On paper it looked like no contest. In the fields, matters unfolded rather differently. Emus run at considerable speed, turn sharply, and require a great deal of stopping, and after the opening bursts of fire the flocks scattered into small, mobile groups and carried on. The guns jammed repeatedly. A truck was pressed into service, only for the terrain to prove far too rough to aim from.

Na ongeveer een maand trokken de soldaten zich terug. Er waren minder dan duizend vogels gedood van een populatie die vele malen groter was, kranten over de hele wereld smulden van het verhaal, en de emoes, zich niet bewust dat hun de oorlog was verklaard, gingen gewoon weer tarwe eten.

After roughly a month, the soldiers withdrew. Fewer than a thousand birds had been killed out of a population many times that size, newspapers across the world had an enjoyable time with the story, and the emus, unaware that war had been declared upon them, returned to eating the wheat.