Ang numerong apatnapu't pito

Nasugatan si Carla sa kamay. Naghuhugas siya ng plato sa bahay. Pumunta siya sa klinika. Nakakuha siya ng numero: apatnapu't pito.

Carla cuts her hand. She washes dishes at home. She goes to the clinic. She gets a number: forty-seven.

Tatlumpu't isa ang lumalabas sa screen. Puno ang silid. May lalaking nagbabasa ng magasin. May amang kalong ang sanggol. May tin-edyer na nakatingin sa kanyang telepono.

The screen shows thirty-one. The room is full. A man reads a magazine. A father holds a baby. A teenager looks at his phone.

Dahan-dahang nagbabago ang mga numero: tatlumpu't dalawa, tatlumpu't tatlo, tatlumpu't anim. Hindi ito sunod-sunod. Naghihintay si Carla.

The numbers change slowly: thirty-two, thirty-three, thirty-six. They do not go in order. Carla waits.

Pagkatapos ng isang oras, apatnapu't pito na ang nasa screen. Pumasok si Carla. Tiningnan ng doktor ang kanyang kamay. "Maliit lang po ito," sabi niya. "Linisin ninyo ito dalawang beses sa isang araw."

After one hour, the screen shows forty-seven. Carla goes in. The doctor looks at her hand. "It is small," he says. "Clean it two times a day."

Umalis si Carla. Halos walang tao na sa silid. Wala na ang tin-edyer. Gising na ang sanggol.

Carla leaves. The room is almost empty. The teenager is gone. The baby is awake.