Internet jest pod wodą

Internet leży pod wodą. Wyślij to każdemu, kto wciąż mówi, że wszystko jest w chmurze. Prawie żadna wiadomość przechodząca przez ocean nigdzie nie leci. Wędruje kablami leżącymi na dnie morza, w zimnie i ciemności, obok ryb i krabów.

Kable są cieńsze, niż ludzie myślą. Daleko w głębinach, gdzie prawie nic do nich nie dociera, niektóre nie są grubsze od ogrodowego węża. W środku są włosy ze szkła, a wzdłuż tego szkła biegnie światło, niosąc zdjęcia, rozmowy, filmy i każde słowo, które wysyłasz na inny kontynent.

Coś je psuje. Nie rekiny, choć jeden rekin raz jeden pogryzł i ta historia nigdy nie umarła. Najczęściej to sprzęt rybacki i ciężkie kotwice wleczone po dnie. Zdarza się to ponad sto razy w roku, gdzieś na świecie. Wtedy wypływa statek, znajduje przerwaną linię, podnosi ją z dna, zgrzewa szkło z powrotem i opuszcza kabel na dół. Chmura, jak się okazuje, dostaje choroby morskiej.