Peynir karşılığında kredi veren banka

Kuzey İtalya'nın tepelerinde, kredi teminatı olarak egzotik hiçbir şey değil sadece peynir kabul eden bir banka durur: Parmigiano Reggiano tekerlekleri. Kasası yarım milyondan fazlasını barındırır, her biri hâlâ onu yapan yerel mandıra çiftçisinin malıdır, kredi ödenip tekerlek nihayet satılana kadar banka yalnızca onu elinde tutar.

In the hills of northern Italy stands a bank that will accept, as loan collateral, nothing more exotic than cheese: wheels of Parmigiano Reggiano. Its vault holds more than half a million of them, each one still the property of the local dairy farmer who made it, held by the bank only until the loan is settled and the wheel finally sells.

Bir tekerleğin düzgünce olgunlaşıp sonunda satılması için yıllarca beklemek yerine, çiftçi onu doğrudan bankaya kredi karşılığında verebilir ve banka, peynir olgunlaşmasını bitirmeden çok önce, onun nihai değerinin büyük bir kısmını hemen öder.

Rather than wait years for a wheel to age properly and eventually sell, a farmer can hand it straight to the bank against a loan, and the bank advances a large share of its eventual value straight away, well before the cheese has finished maturing.

Kredi sürdüğü müddetçe banka tekerlekleri kendisi olgunlaştırır ve saklar, her birini düzenli olarak kontrol eder ve peynirden inşa edilmiş devasa bir ödünç kütüphanesinin bekçisi gibi döndürür, satışa hazır olma gününe yaklaşan eski tekerlekleri öne alır. Peynir sonunda tam fiyatından satıldığında çiftçi krediyi kapatır ve tüm sistem bir sonraki hasatla yeniden başlar.

For as long as the loan runs, the bank ages and stores the wheels itself, checking each one regularly and rotating it like the custodian of a vast lending library built out of cheese, moving the older wheels forward as they near the day they are ready to sell. Once the cheese finally sells at full price, the farmer settles the loan, and the whole system starts again with the next harvest.