Κανείς δεν συμφωνεί πόσα είναι

Ύστερα, πιο κάτω, βρίσκεται κάποιος άλλος στη σκάλα. Μια αλεπού με κίτρινο κράνος ανεβαίνει από κάτω με ένα πτυσσόμενο μέτρο και ένα σημειωματάριο, σταματά σε κάθε σκαλί, μετράει το ύψος του και σημειώνει τον αριθμό. Η Πόλι παραμερίζει σε μια προεξοχή και την αφήνει να περάσει. Παίρνει πολλή ώρα. Τα σκαλιά είναι πάρα πολλά.

Then, further down, there is somebody else on the staircase. A fox in a yellow hard hat is working her way up from below with a folding rule and a notebook, stopping at every step, measuring the height of it, writing the number down. Polly moves aside to a ledge and lets her pass. It takes a long time. There are a great many steps.

Το μέτρημα δεν είναι σχολαστικότητα. Τα σκαλιά κόπηκαν με το χέρι και δεν υπάρχουν δύο ίδια, κι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που αξίζει να καταγραφούν. Κάποια έχουν το ύψος ενός χοντρού βιβλίου. Κάποια είναι μόλις ένα χείλος. Και το πλάτος όλου του σκαψίματος αλλάζει όσο προχωρά, στενό σαν άνοιγμα πόρτας σε κάποια σημεία και φαρδύτερο από τραπέζι σε άλλα, γιατί όποιος το έφτιαξε ακολουθούσε τον βράχο κι όχι κάποιο σχέδιο.

The measuring is not fussiness. The steps were cut by hand, and no two are the same, which is exactly why they are worth recording. Some are the height of a thick book. Some are barely a lip. The width of the whole cut changes as it goes, narrow as a doorway in places and wider than a table in others, because whoever made it was following the rock rather than a drawing.

Εδώ είναι το κομμάτι που αρέσει περισσότερο στην Πόλι. Κανείς δεν ξέρει με σιγουριά πόσα σκαλιά υπάρχουν. Το εθνικό μητρώο πολιτιστικής κληρονομιάς λέει εκατόν ογδόντα επτά. Το τουριστικό γραφείο της ίδιας της πόλης λέει εκατόν ογδόντα εννέα. Και τα δύο είναι επίσημα. Και τα δύο έχουν δημοσιευτεί. Εδώ και χρόνια κάθονται εκεί και διαφωνούν μεταξύ τους.

Here is the part Polly likes best. Nobody is quite sure how many steps there are. The national heritage register says one hundred and eighty seven. The town's own tourist office says one hundred and eighty nine. Both are official. Both are published. They have been sitting there disagreeing with each other for years.

Βλέπει την αλεπού να φτάνει στην κορυφή, να τεντώνει τη μέση της και να αρχίζει να γράφει. Κάπου σε εκείνο το σημειωματάριο ο αριθμός κρίνεται ξανά, προς το παρόν. Η Πόλι κοιτάζει κάτω τη μακριά σχισμή από φθαρμένη πέτρα και αποφασίζει να πιστέψει όποιον αριθμό είναι μεγαλύτερος, με το σκεπτικό ότι μοιάζουν περισσότερα όταν τα ανεβαίνεις.

She watches the fox reach the top, stretch her back, and start writing. Somewhere in that notebook the number is being settled again, for now. Polly looks down the long slot of worn stone and decides she believes whichever number is larger, on the grounds that it feels like more when you are climbing.