Eén krater, twee kleuren

Vanuit de lucht keek Polly neer in één enorme krater. Hij was meer dan tweeëntwintigduizend jaar oud en groot genoeg voor een dorpje en twee meren. Een strook land liep door het midden. Aan elke kant had het water een andere kleur: het ene meer blauw, het andere groen.

De twee meren zijn eigenlijk één stuk water, verbonden door een kanaal onder het land. Maar alles eromheen ziet er anders uit. Het blauwe meer is dieper en weerspiegelt de lucht. Het groene meer ligt bij planten en kleine algen, en die maken het water groen.

Polly vloog laag over de strook land tussen de kleuren. Ze zag vissersboten aan de ene kant en koeien op de heuvels aan de andere. Dikke mist rolde binnen en bedekte eerst het groene meer, daarna het blauwe.

Ze ging op een oud stenen muurtje zitten en wachtte tot de mist optrok. Toen dat gebeurde, lagen beide meren er nog, blauw en groen, net als eerst.