Ptak, którego dwukrotnie uznano za straconego

Na wschodzie wyspy Polly wleciała do starego lasu. Mech pokrywał drzewa. Mało światła docierało do ziemi. Mały szaro-różowy ptak żyje tylko tutaj. Nazywa się priolo.

Ptak prawie zniknął. Nikt go nie widział po tysiąc dziewięćset trzydziestym drugim roku. Potem, w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym siódmym roku, ludzie znowu znaleźli kilka. Ale gospodarstwa wciąż zabierały mu dom. Wkrótce zostało mniej niż sto par. To jeden z najrzadszych ptaków Europy.

Ludzie ciężko pracowali, żeby mu pomóc. Znów posadzili właściwe drzewa. Polly widziała, jak dwa priolo przeleciały obok. Ich pierś świeciła miękkim różem.

Polly pozostała nieruchoma. Las znów ucichł. Wydało jej się to dobrą wymianą: cisza za ptaka, który wciąż żyje.