Bite, aż prawie go nie ma

Na małej ulicy Polly znalazła warsztat. Maszyna wydawała ciężki dźwięk raz za razem. Rzemieślnik siedział przy niskim stole. Papier leżał w wysokich stosach. Złoto leżało między kartkami.

To miasto robi prawie całe złoto płatkowe w Japonii. Robi to od czterystu lat. Kawałek złota mały jak moneta staje się arkuszem dużym jak mata na podłodze. Arkusz jest tak cienki, że światło przez niego przechodzi.

Pogoda pomaga. Złoto płatkowe nie znosi suchego, ruchomego powietrza. Tutaj powietrze jest wilgotne i spokojne. Papier też jest ważny.

Nikt nie może dotknąć złota palcami. Pracownicy podnoszą je bambusowymi narzędziami. Polly stała zupełnie nieruchomo.