Zbudowane z tego, co mieli

Kaplica na Lamb Holm to dwa wojskowe baraki ustawione jeden za drugim. Dozorca właśnie ją otwierał, kiedy przyszła Polly. "Jaka jest pana praca?", zapytała go. Rano otwiera drzwi, powiedział, i maluje to, co zabiera słone powietrze.

W środku baraki znikają. Włoscy jeńcy wojenni przyjechali tu w latach czterdziestych do pracy przy zaporach na morzu. Poprosili o miejsce do modlitwy. Dostali blachę falistą. Zrobili malowane sklepienie, żelazną kratę i ołtarz. Malarz o nazwisku Domenico Chiocchetti kierował pracą.

"Czego pan potrzebuje, żeby dokończyć tę pracę?" To było pytanie. Poprosili o cement i cement dostali. Cała reszta wzięła się z tego, co obóz wyrzucał. Krata to żelazny złom. Świeczniki to stare puszki po mięsie. Kamień prezbiterium to malowana płyta gipsowa.

Na parapecie leżało małe narzędzie ręczne. "Czy mógłby mi pan pokazać, jak używać tego narzędzia?", zapytała Polly. Pokazał jej, a ona tego nie zrozumiała. "Czy mógłby pan wyjaśnić to jeszcze raz?" Zrobił to. Potem spojrzała w górę na płaski metalowy sufit, który udaje łuk.