Φτιαγμένο από ό,τι είχαν

Το παρεκκλήσι στο Λαμπ Χολμ είναι δύο στρατιωτικά παραπήγματα ενωμένα στη σειρά. Ένας φύλακας το ξεκλείδωνε όταν έφτασε η Πόλι. "Τι δουλειά κάνετε;" τον ρώτησε. Άνοιγε τις πόρτες το πρωί, είπε, και ξανάβαφε ό,τι έπαιρνε η αλμύρα.

Μέσα, τα παραπήγματα εξαφανίζονται. Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου ήρθαν εδώ τη δεκαετία του χίλια εννιακόσια σαράντα για να δουλέψουν στα θαλάσσια φράγματα. Ζήτησαν έναν χώρο για να προσεύχονται. Τους έδωσαν κυματοειδή λαμαρίνα. Αυτό που έφτιαξαν ήταν μια ζωγραφισμένη οροφή, ένα σιδερένιο τέμπλο και μια εικόνα. Τη δουλειά την καθοδήγησε ένας ζωγράφος που τον έλεγαν Ντομένικο Κιοκέτι.

"Τι χρειάζεστε για να ολοκληρώσετε τη δουλειά;" Αυτή ήταν η ερώτηση. Ζήτησαν τσιμέντο, και πήραν τσιμέντο. Όλα τα υπόλοιπα βγήκαν από αυτά που πετούσε το στρατόπεδο. Το τέμπλο είναι παλιοσίδερα. Τα κηροπήγια είναι παλιές κονσέρβες. Η πέτρα του ιερού είναι βαμμένη γυψοσανίδα.

Ένα μικρό εργαλείο χειρός ήταν στο περβάζι. "Θα μπορούσατε να μου δείξετε πώς χρησιμοποιείται αυτό το εργαλείο;" ρώτησε η Πόλι. Της έδειξε, και εκείνη δεν το έπιασε. "Θα μπορούσατε να το εξηγήσετε ξανά;" Το έκανε. Έπειτα κοίταξε ψηλά μια επίπεδη μεταλλική οροφή που κάνει ότι είναι καμπύλη.