Ο Αγώνας Τένις Που Κράτησε Τρεις Μέρες

Στο Γουίμπλεντον, το 2010, δύο παίκτες βγήκαν στο Γήπεδο 18 για έναν αγώνα πρώτου γύρου. Κανείς δεν περίμενε κάτι ιδιαίτερο. Ο Τζον Άισνερ ήταν Αμερικανός, ψηλός, με δυνατό σερβίς. Ο Νικολά Μαού ήταν Γάλλος, χαμηλότερα κατατεταγμένος και όχι ιδιαίτερα γνωστός εκτός τένις. Ο αγώνας τους είχε προγραμματιστεί για ένα απόγευμα.

At Wimbledon in 2010, two players walked onto Court 18 for a first-round match. Nobody expected anything special. John Isner was an American, tall, with a powerful serve. Nicolas Mahut was French, lower-ranked, and not famous outside of tennis. Their match was scheduled for one afternoon.

Δεν τελείωσε εκείνο το απόγευμα. Δεν τελείωσε ούτε την επόμενη μέρα.

It did not end that afternoon. It did not end the next day either.

Οι δύο παίκτες ξεκίνησαν τον αγώνα την Τρίτη, 22 Ιουνίου. Κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να σπάσει το σερβίς του άλλου. Έπαιξαν τρία σετ, μετά τέσσερα. Μέχρι το βράδυ, με το σκορ δύο σετ-δύο, ο διαιτητής σταμάτησε τον αγώνα λόγω έλλειψης φωτός. Θα έπρεπε να τον τελειώσουν την επόμενη μέρα.

The two players began their match on Tuesday, June 22. Neither of them could break the other one's serve. They played through three sets, then four. By evening, with the score at two sets all, the umpire stopped the match because of fading light. They would have to finish tomorrow.

Την Τετάρτη, επέστρεψαν. Έπαιξαν το πέμπτο σετ, το οποίο στο Γουίμπλεντον δεν έχει τάι-μπρέικ. Έπρεπε να το κερδίσουν με διαφορά δύο γκέιμ. Το σκορ ανέβαινε: 10-10, 20-20, 30-30. Ο Μαού κρατούσε το σερβίς του. Ο Άισνερ κρατούσε το δικό του. Τελικά έφτασαν στο 59-59. Το κοινό παρακολουθούσε σιωπηλό, σχεδόν αμήχανο. Ο αγώνας έπρεπε να σταματήσει ξανά. Πάλι λόγω φωτός.

On Wednesday, they came back. They played the fifth set, which has no tiebreak at Wimbledon. They would have to win it by two games. The score climbed: 10-10, 20-20, 30-30. Mahut held his serve. Isner held his. Eventually it reached 59-59. The crowd watched, silent, almost embarrassed. The match had to be stopped again. Light, once more.

Την Πέμπτη, μετά από πάνω από δέκα ώρες στο γήπεδο, ο Τζον Άισνερ έσπασε επιτέλους το σερβίς του εξαντλημένου αντιπάλου του. Το τελικό σκορ στο πέμπτο σετ ήταν 70-68. Ολόκληρος ο αγώνας διήρκεσε 11 ώρες και 5 λεπτά. Ο Μαού πέτυχε 103 άσους και παρόλα αυτά έχασε.

On Thursday, after over ten hours on the court, John Isner finally broke the serve of his exhausted opponent. The final score in the fifth set was 70-68. The entire match lasted 11 hours and 5 minutes. Mahut hit 103 aces and still lost.

Όταν τελείωσε, κανένας από τους δύο παίκτες δεν μπορούσε να μιλήσει καλά στις κάμερες. Και στους δύο δόθηκαν μικρά μετάλλια για να τιμηθεί αυτό που είχε συμβεί. Στο ίδιο το γήπεδο προστέθηκε μια μικρή αναμνηστική πλάκα. Χρόνια αργότερα, παραμένει ο μεγαλύτερος αγώνας τένις που έχει παιχτεί ποτέ, και οι περισσότεροι στο χώρο του τένις πιστεύουν πως δεν θα ξεπεραστεί ποτέ.

When it was over, neither player could speak well to the cameras. Both were given small medals to mark what had happened. The court itself got a small plaque added to it. Years later, it is still the longest tennis match ever played, and most people in tennis believe it will never be beaten.