Why Your Map Would Be Wrong By Lunchtime

Your phone knows where you stand because it is, in effect, eavesdropping on clocks in space. Satellites broadcast the time, relentlessly, and your phone calculates its position from how long each signal took to arrive. It is, at bottom, a timing problem masquerading as a map.

Το κινητό σου ξέρει πού βρίσκεσαι επειδή, ουσιαστικά, κρυφακούει ρολόγια στο διάστημα. Δορυφόροι εκπέμπουν την ώρα, ασταμάτητα, και το κινητό σου υπολογίζει τη θέση του από το πόσο χρόνο χρειάστηκε κάθε σήμα για να φτάσει. Είναι, στην ουσία, ένα πρόβλημα χρονομέτρησης μεταμφιεσμένο σε χάρτη.

Here is the inconvenient detail. Those clocks do not tick at the same rate as the one on your wrist. Further from the planet's mass, time runs slightly faster; moving at speed in orbit pulls the rate the other way. The two effects fail to cancel out, and the satellites end up gaining roughly thirty eight millionths of a second every day.

Να η ενοχλητική λεπτομέρεια. Εκείνα τα ρολόγια δεν χτυπούν με τον ίδιο ρυθμό όπως αυτό στον καρπό σου. Μακριά από τη μάζα του πλανήτη, ο χρόνος κυλά ελαφρώς πιο γρήγορα. Η κίνηση με ταχύτητα στην τροχιά τραβά τον ρυθμό προς την αντίθετη κατεύθυνση. Οι δύο επιδράσεις δεν αναιρούν η μία την άλλη, και οι δορυφόροι καταλήγουν να κερδίζουν περίπου τριάντα οκτώ εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου κάθε μέρα.

That sounds like nothing. It is not. Light travels about thirty centimetres in a billionth of a second, so an uncorrected error of that magnitude compounds into roughly ten kilometres of position error per day. Your blue dot would wander off the street, then off the town, before dinner. The clocks are therefore built, deliberately, to run at the wrong rate on the ground, so that they arrive at the right one once they reach orbit.

Αυτό ακούγεται σαν τίποτα. Δεν είναι. Το φως διανύει περίπου τριάντα εκατοστά σε ένα δισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου, οπότε ένα μη διορθωμένο σφάλμα αυτού του μεγέθους συσσωρεύεται σε περίπου δέκα χιλιόμετρα σφάλματος θέσης την ημέρα. Η μπλε τελεία σου θα έφευγε από τον δρόμο, μετά από την πόλη, πριν καν έρθει το βράδυ. Τα ρολόγια είναι λοιπόν κατασκευασμένα, σκόπιμα, να χτυπούν με λάθος ρυθμό στο έδαφος, ώστε να φτάνουν στον σωστό μόλις βρεθούν σε τροχιά.