Lanterns on a Working Street

East of the river, the streets grow narrow and stop looking modern. Higashi Chaya is a small grid of two-storey wooden houses. They have fine wooden screens across the front, deep roofs, and stone paving that turns dark in the rain. As the light faded, paper lanterns came on beside the doors.

Na wschód od rzeki ulice zwężają się i przestają wyglądać nowocześnie. Higashi Chaya to mała siatka piętrowych drewnianych domów. Mają delikatne drewniane kratownice na fasadach, głębokie dachy i kamienny bruk, który w deszczu ciemnieje. Kiedy światło gasło, obok drzwi zapaliły się papierowe lampiony.

It is easy to think a street like this is a museum, but that is wrong. The district was built in eighteen twenty for performers who entertained rich merchants. It still works today. About forty geiko, the local word for geisha, train and perform in the city's three teahouse quarters, in the same upstairs rooms behind the same screens.

Łatwo pomyśleć, że taka ulica to muzeum, ale to nieprawda. Dzielnicę zbudowano w roku tysiąc osiemset dwudziestym dla artystek, które zabawiały bogatych kupców. Dziś wciąż pracuje. Około czterdziestu geiko, jak nazywa się tu gejsze, uczy się i występuje w trzech herbacianych kwartałach miasta, w tych samych pokojach na piętrze, za tymi samymi kratownicami.

Polly sat on a roof tile. A shamisen began to play above the street, then a drum, then a voice. Nobody was playing for people outside. Below, the street stayed an ordinary street. A bicycle leaned on a wall. A box sat on a step. A cat crossed slowly.

Polly usiadła na dachówce. Nad ulicą zaczął grać shamisen, potem bęben, potem głos. Nikt nie grał dla ludzi na zewnątrz. Poniżej ulica została zwyczajną ulicą. O ścianę oparty stał rower. Na stopniu leżała paczka. Kot przeszedł powoli.

On the corner, a shop sold soft ice cream with a whole sheet of gold leaf on top. Long bamboo chopsticks lift the sheet, and a small breath settles it. The city's hardest craft, sold in a cone.

Na rogu sklep sprzedawał lody z całym arkuszem złota płatkowego na wierzchu. Długie bambusowe pałeczki podnoszą arkusz, a małe dmuchnięcie go układa. Najtrudniejsze rzemiosło miasta, sprzedawane w wafelku.