Six Things a Garden Should Be

The garden begins where the castle grounds end, across a bridge over the old moat road. Its centre is a wide pond called Kasumigaike, with an arched stone bridge, a pine leaning far out over the water, and a famous two-legged stone lantern standing at the edge as if it had been balanced there by accident. Below the surface the koi drifted in slow circles, orange and white and one very old black one, in no hurry whatsoever.

Ogród zaczyna się tam, gdzie kończy się teren zamkowy, po drugiej stronie mostu nad dawną drogą w fosie. Jego środkiem jest szeroki staw zwany Kasumigaike, z łukowatym kamiennym mostkiem, sosną wychyloną daleko nad wodę i słynną dwunożną kamienną latarnią stojącą przy brzegu tak, jakby ktoś postawił ją tam przez przypadek. Pod powierzchnią karpie koi krążyły powoli, pomarańczowe i białe, a wśród nich jeden bardzo stary czarny, zupełnie bez pośpiechu.

Kenrokuen means the garden of six attributes. Old Chinese landscape theory held that a perfect garden needs six qualities and that no garden can hold them all, since each one works against another: spaciousness and seclusion, human artifice and the look of great age, abundant water and a wide distant view. The lords of this city spent the better part of two centuries proving the theory wrong, and opened the result to the public in eighteen seventy-four.

Kenrokuen znaczy ogród sześciu cech. Dawna chińska teoria krajobrazu głosiła, że doskonały ogród potrzebuje sześciu przymiotów i że żaden ogród nie może mieć ich wszystkich, ponieważ każdy z nich działa przeciw innemu: przestronność i ustronność, ręka człowieka i wygląd sędziwego wieku, obfitość wody i szeroki daleki widok. Panowie tego miasta spędzili prawie dwa stulecia na dowodzeniu, że teoria się myli, a wynik udostępnili publiczności w roku tysiąc osiemset siedemdziesiątym czwartym.

The strangest and most beautiful work in the garden begins every year on the first of November. Gardeners raise a tall pole beside each important pine and drop ropes from the top of it down to the tips of the branches, tying each one off, until the whole tree stands inside an enormous cone of rope. Snow here comes off the sea wet and unusually heavy, and without the ropes the old branches would simply break.

Najdziwniejsza i najpiękniejsza praca w ogrodzie zaczyna się każdego roku pierwszego listopada. Ogrodnicy stawiają wysoki maszt obok każdej ważnej sosny i spuszczają z jego szczytu sznury do końców gałęzi, wiążąc każdą z osobna, aż całe drzewo stoi wewnątrz ogromnego stożka z lin. Śnieg przychodzi tu od morza mokry i niezwykle ciężki, a bez sznurów stare gałęzie po prostu by się połamały.

The garden's most famous pine takes around eight hundred ropes on its own, and the cones stay up until the middle of March. Polly stood on the bridge rail as the light went flat and grey across the water, watching the koi turn, and turn again.

Najsłynniejsza sosna w ogrodzie potrzebuje sama około ośmiuset sznurów, a stożki stoją do połowy marca. Polly stała na poręczy mostku, kiedy światło nad wodą robiło się płaskie i szare, i patrzyła, jak koi zawracają, i zawracają znowu.