பால்கனியுடன் கூடிய அறை

மார்க்கோஸ் இரவு தாமதமாக விடுதிக்கு வருகிறார். அவருக்கு சோர்வாக இருக்கிறது. அவர் தன் பெட்டியை கீழே வைக்கிறார். ஒரு பெண் மேசையில் அமர்ந்திருக்கிறார்.

Marcos arrives at the hotel late at night. He is tired. He puts down his suitcase. A woman sits at the desk.

"எனக்கு ஒரு முன்பதிவு உள்ளது," என்கிறார். "என் பெயர் மார்க்கோஸ் சோட்டோ." அந்தப் பெண் தட்டச்சு செய்கிறார். அவர் முகம் மாறுகிறது.

"I have a reservation," he says. "My name is Marcos Soto." The woman types. Her face changes.

"மன்னிக்கவும். உங்கள் அறை இன்னும் தயாராக இல்லை. ஆனால் எங்களிடம் பால்கனியுடன் ஒரு அறை உள்ளது." அவர் அவருக்குச் சாவியைக் கொடுக்கிறார்.

"I am sorry. Your room is not ready. But we have one room with a balcony." She gives him the key.

மின்தூக்கி பழையது. அது சத்தம் போடுகிறது. மார்க்கோஸ் கதவைத் திறக்கிறார். அவர் நகரத்தைப் பார்க்கிறார்: கூரைகள், விளக்குகள், ஒரு நீரூற்று.

The elevator is old. It makes noise. Marcos opens the door. He sees the city: roofs, lights, and a fountain.

அவர் பால்கனிக்குச் செல்கிறார். காற்று குளிராக இருக்கிறது. இரண்டு பேர் நீரூற்றின் அருகில் நிற்கிறார்கள். மார்க்கோஸ் அவர்களைப் பார்க்கிறார்.

He goes onto the balcony. The wind is cold. Two people stand by the fountain. Marcos watches them.