Το δωμάτιο με το μπαλκόνι

Ο Μάρκος φτάνει στο ξενοδοχείο αργά το βράδυ. Είναι κουρασμένος. Αφήνει κάτω τη βαλίτσα του. Μια γυναίκα κάθεται στη ρεσεψιόν.

Marcos arrives at the hotel late at night. He is tired. He puts down his suitcase. A woman sits at the desk.

"Έχω κράτηση," λέει. "Το όνομά μου είναι Μάρκος Σότο." Η γυναίκα πληκτρολογεί. Το πρόσωπό της αλλάζει.

"I have a reservation," he says. "My name is Marcos Soto." The woman types. Her face changes.

"Λυπάμαι. Το δωμάτιό σας δεν είναι έτοιμο. Αλλά έχουμε ένα δωμάτιο με μπαλκόνι." Του δίνει το κλειδί.

"I am sorry. Your room is not ready. But we have one room with a balcony." She gives him the key.

Το ασανσέρ είναι παλιό. Κάνει θόρυβο. Ο Μάρκος ανοίγει την πόρτα. Βλέπει την πόλη: στέγες, φώτα και ένα σιντριβάνι.

The elevator is old. It makes noise. Marcos opens the door. He sees the city: roofs, lights, and a fountain.

Βγαίνει στο μπαλκόνι. Ο αέρας είναι κρύος. Δύο άνθρωποι στέκονται δίπλα στο σιντριβάνι. Ο Μάρκος τους παρακολουθεί.

He goes onto the balcony. The wind is cold. Two people stand by the fountain. Marcos watches them.