Το ποτάμι που η Σεούλ έκρυψε για μισό αιώνα

Στην καρδιά της Σεούλ βρίσκεται ένα ποτάμι που πέρασε μισό αιώνα θαμμένο. Το Τσεονγκγιετσόν κάποτε έτρεχε ανοιχτά μέσα από το κέντρο της πόλης, όμως τα χρόνια μετά τον πόλεμο μολύνθηκε και περικυκλώθηκε από παραγκουπόλεις, οπότε οι αρχές το σκέπασαν με τσιμέντο. Το τσιμέντο έκλεισε το νερό μέσα του, και μέχρι τη δεκαετία του χίλια εννιακόσια εβδομήντα, ένας υπερυψωμένος αυτοκινητόδρομος βροντούσε πάνω από αυτό το τσιμέντο. Το ποτάμι επιβίωνε μόνο ως φήμη κάτω από την κυκλοφορία.

At the heart of Seoul lies a river that spent half a century entombed. The Cheonggyecheon once ran openly through the city's core, but in the years following the war it grew polluted and hemmed in by shanties, so the authorities paved over it. Concrete sealed the water away, and by the nineteen seventies an elevated highway thundered above that concrete. The river persisted only as a rumour beneath the traffic.

Έπειτα, το δύο χιλιάδες τρία, η Σεούλ επιχείρησε κάτι που φάνταζε σχεδόν παράλογο: άρχισε να αποσυναρμολογεί τον αυτοκινητόδρομο για να ξεθάψει ξανά το ποτάμι. Μηχανικοί έσκισαν το οδόστρωμα, αποκατέστησαν σχεδόν έξι χιλιόμετρα του ρέματος και επένδυσαν τις όχθες του με μονοπάτια, πέτρινα σκαλοπάτια και γέφυρες. Οι δύσπιστοι κατηγόρησαν την πόλη ότι θυσίαζε χρήσιμη υποδομή για τη διακόσμηση. Το έργο συνεχίστηκε παρ' όλα αυτά, και το ρέμα αποκαλύφθηκε ξανά το δύο χιλιάδες πέντε.

Then, in two thousand and three, Seoul attempted something that looked almost perverse: it began dismantling the highway to dig the river back out. Engineers tore up the roadway, restored nearly six kilometres of the stream, and lined its banks with walkways, stepping stones and bridges. Sceptics accused the city of sacrificing useful infrastructure for decoration. The project proceeded regardless, and the stream was unveiled again in two thousand and five.

Ακόμα και οι πιο αισιόδοξοι δεν ήταν προετοιμασμένοι για αυτό που ακολούθησε. Ψάρια, πουλιά και έντομα επέστρεψαν σε νερό που δεν είχε δει το φως της ημέρας για πενήντα χρόνια. Οι θερμοκρασίες το καλοκαίρι κατά μήκος του ρέματος καταγράφηκαν αρκετούς βαθμούς πιο δροσερές απ' ό,τι στους δρόμους που τρέχουν παράλληλα, ένα φυσικό κλιματιστικό περασμένο μέσα από το πυκνότερο σημείο της πόλης. Εκατομμύρια περπατούν πλέον στις όχθες του κάθε χρόνο, πολλοί από αυτούς πολύ νέοι για να καταλάβουν ότι η αγαπημένη τους γωνιά της Σεούλ ήταν κάποτε η κάτω πλευρά ενός αυτοκινητόδρομου.

Even the optimists were unprepared for what followed. Fish, birds and insects returned to water that had not glimpsed daylight in fifty years. Summer temperatures along the stream registered several degrees cooler than on the roads running parallel to it, a natural air conditioner threaded through the densest part of the city. Millions now walk its banks each year, many of them too young to grasp that their favourite corner of Seoul was once the underside of a motorway.