Το Πρώτο Φως στο Χωριό

Αργά τη νύχτα, το χωριό είναι σκοτεινό και ήσυχο. Κάθε σπίτι κοιμάται. Οι δρόμοι είναι άδειοι, και τα παράθυρα είναι μαύρα. Αλλά σε έναν μικρό δρόμο υπάρχει ένα φως. Έρχεται από το παράθυρο του φούρνου, το μόνο μέρος ξύπνιο σε όλη την κοιμισμένη πόλη.

Late at night, the village is dark and quiet. Every house is asleep. The streets are empty, and the windows are black. But on one small street there is a single light. It comes from the window of the bakery, the only place awake in the whole sleeping town.

Είναι τρεις η ώρα το πρωί, και ο φούρναρης δουλεύει ήδη. Ανάβει τον μεγάλο φούρνο και του δίνει ξύλα μέχρι να λάμψει. Το αλεύρι πετάει στον αέρα, και ατμός ανεβαίνει όταν μπαίνουν τα πρώτα ψωμιά. Η ζεστή μυρωδιά του φρέσκου ψωμιού γεμίζει σιγά σιγά το μαγαζί. Αργά, βγαίνει από την πόρτα και πάει στον άδειο δρόμο, όπου κανείς δεν είναι ακόμα ξύπνιος για να την προσέξει.

It is three in the morning, and the baker is already at work. He lights the big oven and feeds it wood until it glows. Flour floats in the air, and steam rises as the first loaves go in. The warm smell of fresh bread begins to fill the shop. Slowly, it drifts out the door and down the empty street, where no one is awake yet to notice it.

Μέχρι τις έξι το πρωί, το χωριό ξυπνάει. Οι άνθρωποι ανοίγουν τα μάτια τους με τη μυρωδιά του ζεστού ψωμιού. Περπατούν προς τον φούρνο, όπου το φως ήταν αναμμένο όλη τη νύχτα, και βρίσκουν τα ράφια γεμάτα φρέσκα ψωμιά. Ο φούρναρης τους δίνει το ψωμί τους με κουρασμένα, χαρούμενα μάτια. Η μακρά νύχτα του γίνεται η ζεστή, γλυκιά αρχή της μέρας για όλους τους άλλους.

By six in the morning, the village starts to wake. People open their eyes to the smell of warm bread. They walk to the bakery, where the light has been on all night, and they find the shelves full of fresh loaves. The baker hands them their bread with tired, happy eyes. His long night becomes the warm, soft start of everyone else's day.