Two Kilos of Patience

On Saturday morning, Ana walked to the market for the first time. She wanted to buy fruit and vegetables for the week. The market was full of people, voices, and bright colors.

Noong Sabado ng umaga, naglakad si Ana papunta sa palengke sa unang pagkakataon. Gusto niyang bumili ng prutas at gulay para sa buong linggo. Puno ng tao, ingay, at makulay na tanawin ang palengke.

She stopped at a small stand with tomatoes. "How much, please?" she asked. The old man behind the table looked at her. "For salad or for sauce?" he said. Ana did not know what to answer.

Tumigil siya sa isang maliit na tindahan na may mga kamatis. "Magkano po?" tanong niya. Tiningnan siya ng matandang lalaki sa likod ng mesa. "Para sa salad o para sa sarsa?" sabi nito. Hindi alam ni Ana kung ano ang isasagot.

"For salad," she said finally. The man shook his head. He pointed at one box. "These for salad. Firm. Good color." He pointed at another box. "These for sauce. Soft, very red, sweet." He smiled. "Different tomato, different work."

"Para sa salad," sabi niya sa wakas. Umiling ang lalaki. Itinuro niya ang isang kahon. "Ito para sa salad. Matigas. Magandang kulay." Itinuro niya ang isa pang kahon. "Ito naman para sa sarsa. Malambot, napakpula, matamis." Ngumiti siya. "Ibang kamatis, ibang gamit."

Ana bought one kilo from each box. The man wrapped them carefully in paper. He gave her a small lemon as a gift. "For your salad," he said.

Bumili si Ana ng isang kilo sa bawat kahon. Maingat na binalot ng lalaki ang mga ito sa papel. Binigyan niya si Ana ng maliit na dayap na regalo. "Para sa inyong salad," sabi niya.

When she got home, she sat at the kitchen table and looked at her bag. She felt like she had bought more than tomatoes.

Nang makauwi siya, umupo si Ana sa mesa sa kusina at tiningnan ang kanyang supot. Parang bumili siya ng higit pa sa mga kamatis.