Polly Asks the Way

Polly had a theory that maps were for tourists, and the theory lasted exactly twenty minutes. The streets of the neighborhood curved like they were drawn freehand, every corner had the same bakery smell, and the library refused to appear. On a corner stood an owl with a folded newspaper, reading standing up the way only owls can. "Excuse me, one question. I think I am lost."

Η Πόλι είχε τη θεωρία ότι οι χάρτες είναι για τους τουρίστες, και η θεωρία κράτησε ακριβώς είκοσι λεπτά. Οι δρόμοι της γειτονιάς έστριβαν σαν σχεδιασμένοι στο χέρι, κάθε γωνία μύριζε τον ίδιο φούρνο, και η βιβλιοθήκη αρνιόταν να εμφανιστεί. Σε μια γωνία στεκόταν μια κουκουβάγια με μια διπλωμένη εφημερίδα, διαβάζοντας όρθια όπως ξέρουν μόνο οι κουκουβάγιες. «Συγγνώμη, μια ερώτηση. Νομίζω ότι έχασα τον δρόμο μου.»

The owl lowered the newspaper with enormous patience. "Where is the library? I have been going in circles." It was not far, the owl explained; the problem was the fountain. Everyone turned the wrong way at the fountain. "To the right or to the left at the fountain?" Left, always left, and then nothing but street until the square. "Straight ahead until the square, okay! That sounds easy."

Η κουκουβάγια κατέβασε την εφημερίδα με τεράστια υπομονή. «Πού είναι η βιβλιοθήκη; Έχω ώρα να γυρίζω γύρω γύρω.» Δεν ήταν μακριά, εξήγησε η κουκουβάγια, το πρόβλημα ήταν το σιντριβάνι. Όλοι στρίβουν λάθος στο σιντριβάνι. «Στο σιντριβάνι, δεξιά ή αριστερά;» Αριστερά, πάντα αριστερά, και μετά δρόμος και τίποτα άλλο από δρόμο ως την πλατεία. «Όλο ευθεία ως την πλατεία, εντάξει! Ακούγεται εύκολο.»

It was easy, once someone said it out loud. The library appeared behind the square with its wide steps and its doors open, exactly where it had been all along. "Thank you very much! You have saved my afternoon." The owl waved the newspaper without looking up from the next page. Polly climbed the steps with a new theory: the shortest distance between two points is a good question.

Και ήταν εύκολο, μόλις το είπε κάποιος δυνατά. Η βιβλιοθήκη εμφανίστηκε πίσω από την πλατεία με τα φαρδιά της σκαλιά και τις πόρτες της ανοιχτές, ακριβώς εκεί που ήταν από την αρχή. «Ευχαριστώ πολύ! Μου σώσατε το απόγευμα.» Η κουκουβάγια κούνησε την εφημερίδα χωρίς να σηκώσει το βλέμμα από την επόμενη σελίδα. Η Πόλι ανέβηκε τα σκαλιά με μια καινούρια θεωρία: η πιο σύντομη απόσταση ανάμεσα σε δύο σημεία είναι μια καλή ερώτηση.