The Amur

On the sixth morning, the train was running through the Russian Far East. The taiga had changed character again. The dominant trees now were Korean pine, Manchurian ash, and Mongolian oak. The forest felt closer, somehow, even from the train. Smaller trees, more variety, a tangle of vines on the lower trunks. This was the temperate rainforest of the Russian Far East, one of the wettest forests in the world outside the tropics.

Altıncı sabah, tren Rusya'nın Uzak Doğusu'nda ilerliyordu. Tayga yine karakter değiştirmişti. Hakim ağaçlar artık Kore çamı, Mançurya dişbudak ve Moğol meşesiydi. Orman, trenin içinden bile, bir şekilde daha yakın hissediliyordu. Daha küçük ağaçlar, daha fazla çeşitlilik, alt gövdelerde bir sarmaşık karmaşası. Bu, tropik bölgeler dışındaki dünyanın en yağışlı ormanlarından biri olan Rusya'nın Uzak Doğusu'nun ılıman yağmur ormanıydı.

Polly was alone in the compartment. Pavel had gotten off in Ulan-Ude two nights ago. The soldier had been transferred to a different carriage. Two more passengers had cycled through and gotten off at smaller stations. The new occupant of the upper bunk was a thin woman of perhaps fifty who slept most of the day and read at night.

Polly kompartımanda yalnızdı. Pavel iki gece önce Ulan-Ude'de inmişti. Asker başka bir vagona transfer edilmişti. İki yolcu daha gelip geçmiş, daha küçük istasyonlarda inmişti. Üst ranzanın yeni sakini, günün çoğunu uyuyarak ve gece kitap okuyarak geçiren, elli yaşlarında ince bir kadındı.

A single freight train passed in the opposite direction. It was nearly two kilometres long. It was carrying timber. Polly counted thirty-eight flatbeds before she stopped counting.

Karşı yönden tek bir yük treni geçti. Neredeyse iki kilometre uzunluğundaydı. Tomruk taşıyordu. Polly otuz sekiz vagon saydıktan sonra saymayı bıraktı.

The train arrived at Khabarovsk in mid-morning. Khabarovsk sits on the Amur River, the eighth-longest river in the world, which forms much of the border between Russia and China. From the platform, Polly could see the river through the gap between two buildings. It was wide. It was the colour of strong tea. On the far bank, just visible through the haze, was China.

Tren, sabahın ortasında Habarovsk'a vardı. Habarovsk, dünyanın en uzun sekizinci nehri olan ve Rusya ile Çin arasındaki sınırın büyük bir kısmını oluşturan Amur Nehri'nin kenarında yer alır. Platformdan, Polly iki bina arasındaki boşluktan nehri görebiliyordu. Nehir genişti. Güçlü çayın rengindeydi. Uzak kıyıda, pusun içinde zar zor görülebilen Çin vardı.

Polly hopped down to the platform. She walked the length of the train. It was good to use her legs.

Polly platforma indi. Tren boyunca yürüdü. Bacaklarını kullanmak iyi gelmişti.

A Russian Far East crane was standing at the edge of a small marsh near the station yards. It was a black-and-white bird with red around its eye, almost two metres tall, watching the train with the patience of an animal that had seen many trains. Polly tilted her red head at it. The crane tilted its head back. Polly walked closer. The crane did not move.

İstasyonun yakınındaki küçük bir bataklığın kenarında bir Uzak Doğu turnası duruyordu. Gözünün etrafında kırmızı olan siyah-beyaz bir kuştu, neredeyse iki metre boyundaydı ve birçok tren görmüş bir hayvanın sabrıyla treni izliyordu. Polly başını ona doğru eğdi. Turna da başını geri eğdi. Polly daha yaklaştı. Turna hareket etmedi.

The Russian Far East crane is one of the rarest cranes in the world. There are perhaps three thousand of them left, breeding mostly in the Amur basin. It has a long, careful courtship dance that takes hours and looks, to humans, like an act of grave dignity. The crane in front of Polly was not dancing. It was waiting.

Uzak Doğu turnası, dünyadaki en nadir turnalardan biridir. Belki de üç bin kadar kalmışlardır ve çoğunlukla Amur havzasında ürerler. Uzun, dikkatli bir kur dansı vardır ki bu, insanlara göre, ciddi bir vakar eylemi gibi görünür. Polly'nin önündeki turna dans etmiyordu. Bekliyordu.

A conductor blew a whistle. Polly hopped back to the train. She turned at the door and looked at the crane. The crane was still looking at her. Then it lifted its long neck very slowly and walked, in deliberate steps, away from her into the marsh.

Bir kondüktör düdük çaldı. Polly trene geri bindi. Kapıda durdu ve turnaya baktı. Turna hâlâ ona bakıyordu. Sonra uzun boynunu çok yavaşça kaldırdı ve dikkatli adımlarla, Polly'den uzaklaşıp bataklığa doğru yürüdü.

The train pulled out of Khabarovsk and turned south. The Pacific was less than seven hundred kilometres away now. The forest outside the window grew denser. A river ran beside the tracks for an hour. Then it was gone.

Tren Habarovsk'tan çıkıp güneye döndü. Pasifik artık yedi yüz kilometreden daha az bir mesafedeydi. Pencereden dışarıdaki orman daha da yoğunlaştı. Bir nehir, bir saat boyunca rayların yanında aktı. Sonra kayboldu.

In the dining car at lunch, the waiter brought Polly a small plate of pelmeni with sour cream, unasked. He had figured out, over the last three days, what she liked. The pelmeni were beef. The sour cream was sharp. The window of the dining car framed a line of dark hills on the horizon. The last range before the sea.

Öğle yemeğinde yemek vagonunda, garson Polly'ye sormadan bir tabak pelmeni ve ekşi krema getirdi. Son üç günde Polly'nin neyi sevdiğini anlamıştı. Pelmeniler dana etindendi. Ekşi krema keskin bir tattaydı. Yemek vagonunun penceresi ufuktaki karanlık tepeleri çerçeveliyordu. Denize varmadan önceki son sıra dağlar.

The woman in Polly's compartment was reading the same book she had been reading every night, but now she was halfway through. The samovar was running. The train made its rhythm. Six days of it had become normal. Polly noticed that she had begun to feel, in some quiet way, that this train was where she lived.

Polly'nin kompartımanındaki kadın, her gece okuduğu aynı kitabı okuyordu, ama şimdi kitabın yarısına gelmişti. Samovar çalışıyordu. Tren ritmini yapıyordu. Altı gün boyunca bu normal hale gelmişti. Polly, sessiz bir şekilde, bu trenin yaşadığı yer olduğunu hissetmeye başladığını fark etti.